Μαγικό ταξίδι Σκύρος 4η ημέρα 18+19/8/2025 με Florence (4)

Ταξίδια σαν και αυτό δεν ξεχνιούνται..

«Certains voyages, comme celui-ci, restent à jamais gravés en nous.»

(Merci de voir le texte en Français à la fin du texte en grec)

Πρωινό στο λόφο! 

👉Σύκα από τον ιδιοκτήτη του δωματίου 

🍐Σταφύλια από το σούπερ μάρκετ 

☕Τσάι ή Florence

☕Καφές για μένα 

🥐Κρουασάν 

🍬Και κάποιο μπινελίκι ακόμα.

🐞Ευτυχία.

Η τοποθεσία είναι ιδανική. Έχουμε θέα το δυτικό πίσω μέρος του κάστρου. Συνεχώς φωτογραφίζουμε ο,το μπορούμε να διαδώσουμε μέρα από τη μνήμη φωτογραφικά από τη τελευταία μέρα στη Σκύρο. Το πρόγραμμα της ημέρας είναι ήδη μέσα στο μυαλό μας. 

Τα τηλέφωνα στην στο κινητό μας οι προμήθειες για πρωινό στη αυλή με θέα ήδη από την προηγούμενη. Πιο πάνω η απαραίτητη φωτογραφία. Το ραντεβού ανανεώθηκε μετά το petit dejeûneur. Επρόκειτο να συναντήσουμε το Δημήτρη στην επιχείρηση του μια μάντρα με οικοδομικά υλικά και μηχανήματα ανάλογα με το μπόι και το κύρος του Δημήτρη. Φανταστείτε το Δημήτρη όπως βλέπεται αυτό το μηχάνημα θηρίο στη παρακάτω φωτογραφία. Δημήτρης Καψοκάρδης! τοπικά σημαίνει δύναμη εξυπηρέτηση αγάπη φιλοξενία παράδοση ιστορία προστασία του μικρόσωμου αλόγου της Σκύρου. Έτσι και έγινε. Ραντεβού στη μάντρα και μετά συνάντηση και κουβέντα στο χτήμα με τα αλογάκια μου ο Δημήτρης είχε υπό την προστασία του. Αξέχαστες στιγμές. Φωτογραφίες. Η Florence πήρε ακόμα και τις ζωικές λεπτομέρειες! Κάπου το ένα αλογάκι από τα 4 είχε πληγωθεί! Ο Δημήτρης του περιποιήθηκε την πληγή και του υποσχέθηκε πως θα την δει και κτηνίατρος! Τι λεπτός και προστατευτικός φιλόζωος άνθρωπος ο Δημήτρης! Η φάρμα αυτή συντηρείται αποκλειστικά με έξοδα της ομάδας φίλων των σκυριανών αλόγων!  Να είσαι καλά Δημήτρη. Με συγκίνηση γράφουμε το όνομα σου στις καρδιές μας.

Το δρομολόγιο της ημέρας είχε χαραχτεί ήδη μετά από τις συστάσεις του Δημήτρη. Ο κατ' εξοχήν αρχαιολογικός χώρος "Παλαμάρι" δυτικά της νήσου και μετά ανατολικά για μια καταπράσινη περιοχή πάνω στη θάλασσα για καλό φαγητό ψάρι σε γνωστό ταβερνιάρη του Δημήτρη. Όλα τέλεια! 

Μέσα σε λίγη ώρα βρεθήκαμε μέσα από κάτι χωράφια στη βορειοδυτική κώχη του νησιού. Τοπικό μουσείο ανοιχτό πλούσιο σε γεωγραφικά εκθέματα και επεξηγήσεις. Το κυκλικό φρούριο περίμενε να μας δεί με μεγάλη υπομονή! Τα κρινάκια το ίδιο. Μετά απολαύσαμε  μοναδικό μπάνιο σε μια θερμή  παραλία μόνοι μας! Τι ευτυχία! Βαθειές ανάσες, ηλιοθεραπεία συλλογή βοτσάλων γλυπτών από την θάλασσα (πολύτιμων) ξύλων! Φανταστείτε ένα τεράστιο κούτσουρο που ζαλώθηκα 300 μέτρα να το κουβαλήσω στο αυτοκίνητο! (Ο γιος μου ο Χρήστος ο ζωγράφος το εγκωμίασε όταν το είδε στο σπίτι!

Μετά από τηλεφωνήματα κλείσαμε τραπέζι στην ταβέρνα και πήραμε το δρόμο δια μέσου της χώρας προς την ανατολική περιοχή του νησιού καλό περασμένο μεσημεράκι. Απολαύσαμε μοναδικό φαγητό με θαλασσινά, βγάλαμε φωτογραφίες του λιμανιού και μετά πήραμε άλλο δρόμο από νοτιοδυτικά για επιστροφή. 

Στη κορυφή του βουνού η θέα του γκαζιού και του πράσινου μας μάγεψε. Σαν να ήμασταν σε αεροπλάνο!.. το να σας λέμε! Δείτε φωτογραφίες πάρα κάτω και τα ονόματα θα τα βρω σε κάποιο χαρτί να τα βάλω! Αξίζει.

Βραδάκι φαγητό στο γνωστό εστιατόριο στη παραλία. Η γνωστή μας ταβέρνα ήταν κλειστή.

Το άλλο πρωί με πλήρη τη καρδιά και την ψυχή από χαρά ηρεμία απλότητα και ικανοποίηση πήραμε το φέρυ για την Κύμη. Μια στάση για φωτογραφίες με γλυπτά που παίζανε με την ανατολή του ηλίου πρόσθεσε στα φωτογραφικά μας άλμπουμ απροσδόκητο πλούτο. Ας είναι καλά οι Σκύρος και οι φίλοι μας φίλοι μου φυσικά και η πολυδιάστατη Florence με την απέραντη καλοσύνη της.

Tips / Στίχοι δικοί μου:

Στο Παλαμάρι* σε περίμενε
Κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος  

Με άρωμα ιώδιο γεμάτος 

Με ομορφιά όλο θάμπος 

Γλυκόλαλο τραγούδι να σου πει 

Ξεχωριστό για σένα ν' ακουστεί 

Στου Νικομήδη τα Σκυριανά 

τα κάστρα και της Παναγίας 

το πανηγύρ'

Κυρά μου καλοσώρισες στης Σκύρου 

τα χωράφια και τα ανεμόδαρτα 

του Νικομήδη τα παλάτια.

Εδώ μόνο ο έρωτας δικαίωμα 

έχει να κατοικεί και η μούσα 

Αιώνες τώρα προσμένουν να 

ξαναδούν του Οδυσσέα τα ξάρτια 

Και συ τιμή μας έκανες κι ήρθες 

Από της Αβινιόν των Παπών παλάτια!

Καλώς σας βρήκα 

του Αιγαίου κύματα!

Καλώς σας βρήκα 

της Σκύρου Αλογάκια!

Καλώς σας βρήκα ψηλόκορμοι**

Σκυριανοί τραγουδιστάδες!

Απόγονοι των Δολομητών 

σκληρών καραβοκυραίων!

Καλώς σε βρήκα Καψοκάρδη μου

γενιάς αητών που περπατούν στις ρούγες 

της Χώρας για να βρούν κορασίδες 

μαρμαροκολωνάτες** με χρυσές πλεξούδες!

Σαν όλους εσάς στη Μανωλία γνώρισα

και ιδιαίτερα Δημήτρη μου Εσένα 

Εγώ απλή παρισινή τρυγόνα 

Πέρδικα ή πάπια ελληνική ή χήνα 

Κατάλαβα τι θα πει λεβεντιά 

Γαλάζιο του Αιγαίου prima 

Και συ αητέ μου χρυσοπράσινε 

Χαμηλοφτερούγισε και κάλυψέ με 

Παντοτινά με και μη ξαναπετάξεις!

...

Κι αν φίλοι μου μια μέρα 

δεν δώσει η Παναγιά να σας ξαναδώ 

Σας γλυκοφιλώ γαλλικά από τώρα!

Και ανοιχτή επιστολή σας κοινοποιώ 

Πολλά (gros bisous) της καρδιάς μου

τα πιο πολύτιμα κομμάτια! 

Florence Evrard!

*Παλαμάρι αρχαιολογική περιοχή με πολλά ευρήματα βλέπε στις φωτογραφίες 

** Λέξη λαϊκής μούσας 

Παρακάτω θα δείτε φωτογραφίες από τη Τετάρτη ημέρα. Όσοι είστε φίλοι της Florence στο fb μπορείτε εδώ να απολαύσετε πολλές μοναδικές φωτό από την Skyros 

https://www.facebook.com/share/p/1Dx9NmyMWY/

En FRANÇAIS :

Petit-déjeuner sur la colline

👉 Des figues offertes par le propriétaire de la chambre

🍐 Des raisins du supermarché

☕ Du thé pour Florence

☕ Du café pour moi

🥐 Des croissants

🍬 Et encore quelques petites douceurs, quelques jurons pour rire

🐞 Le bonheur

L’emplacement est idéal. Nous avons vue sur l’arrière-ouest du château. Nous photographions sans cesse tout ce que nous pouvons, comme pour prolonger la mémoire de notre dernière journée à Skyros par l’image. Le programme de la journée est déjà bien dessiné dans nos esprits.

Les téléphones avaient été chargés, les provisions pour le petit-déjeuner achetées la veille, pour savourer ce moment dans la cour avec vue. Plus haut, la photo indispensable. Le rendez-vous fut confirmé après le petit déjeuner.

Nous devions rencontrer Dimitris dans son entreprise : un dépôt de matériaux de construction et de machines, à la mesure de sa stature et de son autorité. Imaginez Dimitris tel que cette machine gigantesque visible sur la photo suivante.

Dimitris Kapsokardis — un nom qui, localement, signifie force, dévouement, amour, hospitalité, tradition, histoire et protection du petit cheval de Skyros.

Et c’est exactement ce qui se passa. Rendez-vous au dépôt, puis rencontre et discussion dans le domaine où Dimitris avait sous sa protection les petits chevaux. Des moments inoubliables. Des photos. Florence saisissait jusqu’aux plus infimes détails animaux. L’un des quatre chevaux était blessé. Dimitris nettoya la plaie avec soin et promit qu’un vétérinaire viendrait le voir. Quel homme délicat, attentif, profondément respectueux des animaux !

Cette ferme est entretenue exclusivement grâce aux efforts et aux ressources du groupe des amis des chevaux de Skyros.

Sois béni, Dimitris. Avec émotion, nous inscrivons ton nom dans nos cœurs.

L’itinéraire de la journée fut tracé après les recommandations de Dimitris : d’abord le site archéologique par excellence, Palamari, à l’ouest de l’île, puis direction l’est vers une région verdoyante, au bord de la mer, pour déguster du poisson dans une taverne tenue par un ami à lui. Tout était parfait.

En peu de temps, nous nous retrouvâmes, à travers champs, dans l’anse nord-ouest de l’île. Le musée local, ouvert, riche en vestiges géographiques et en explications. La forteresse circulaire semblait nous attendre avec une patience infinie. Les lys aussi.

Ensuite, un bain unique dans une plage tiède, totalement déserte. Quel bonheur ! Grandes respirations, bains de soleil, collecte de galets sculptés par la mer, de bois précieux façonnés par les vagues. Imaginez : un tronc énorme que j’ai porté sur trois cents mètres jusqu’à la voiture ! (Mon fils Christos, peintre, l’a célébré lorsqu’il l’a vu à la maison.)

Après quelques appels, nous réservâmes une table à la taverne et prîmes la route, en passant par la Chora, vers la partie orientale de l’île, en ce doux début d’après-midi. Nous dégustâmes des plats de fruits de mer exceptionnels, photographiâmes le port, puis repartîmes par une autre route, au sud-ouest, pour le retour.

Au sommet de la montagne, la vue sur le bleu azuré et le vert intense nous enchanta. On se serait crus dans un avion… inutile de trop décrire ! Regardez les photos ci-dessous ; je retrouverai les noms sur un papier pour les ajouter. Cela en vaut la peine.

Le soir, dîner dans le restaurant bien connu au bord de la plage — notre taverne habituelle était fermée.

Le lendemain matin, le cœur et l’âme remplis de joie, de calme, de simplicité et de plénitude, nous prîmes le ferry pour Kymi. Un arrêt pour photographier des sculptures jouant avec la lumière du lever du soleil ajouta une richesse inattendue à nos albums.

Que Skyros soit bénie, ainsi que nos amis — mes amis bien sûr — et Florence, avec son infinie bonté.

Vers inspirés des chants populaires de Skyros

Απόδοση στα γαλλικά (ποιητική – για blog)

À Skyros, pour Florence

À Palamari*, t’attendait

un lys éclos dans le sable, enraciné.

Il était plein d’iode et de parfum,

de beauté et d’éblouissement.

Un chant doux voulait te parler,

unique, rien que pour toi,

dans les châteaux skyriens de Nikomédès

et à la fête de la Vierge, le quinze août.

Madame, sois la bienvenue

dans les champs fertiles de Skyros

et dans les palais hospitaliers de Nikomédès,

battus par le vent.

Ici, seuls l’amour et la muse

ont le droit d’habiter.

Depuis des siècles, ils attendent

de revoir les agrès d’Ulysse.

Et toi, Florence, tu nous as honorés

en venant des palais des Papes d’Avignon.

Florence :

Je vous salue, douces vagues de l’Égée !

Je vous salue, sages petits chevaux de Skyros !

Je vous salue, hauts chanteurs skyriens,

descendants de rudes seigneurs de la mer !

Je te salue, mon Dimitri Kapsokardi,

lignée d’aigles marchant dans les ruelles

à la recherche de jeunes filles

aux corps de marbre et aux tresses d’or.

À votre table, chez kyria Manolia,

je vous ai tous rencontrés,

et toi surtout, Dimitri.

Moi, simple tourterelle parisienne,

perdrix ou canard grec, peut-être oie,

j’ai compris ce qu’est la bravoure,

ce bleu de l’Égée, prima.

Et toi, aigle aux reflets d’or et de vert,

vole bas, couvre-moi pour toujours

et ne t’envole plus au loin.

Et si, mes amis, un jour

la Vierge ne me permet pas de vous revoir,

je vous embrasse dès maintenant à la française

et vous adresse cette lettre ouverte.

Mille gros bisous

et les pierres les plus précieuses de mon cœur.

Votre: Florence Evrard 🌊📜

* Palamari : site archéologique aux nombreuses découvertes
** Mot de la muse populaire

Το γκρεϊντερ του Δημήτρη 

Ο Δημήτρης στηρίζει .. το περιουσιακό του στοιχείο..

Το μικρό δίπατο διαμέρισμα στη κορυφή ενός από τους δυτικούς λόφους πίσω από το κάστρο.

Η Florence..

H Florence κάνει υπομονή να ετοιμάσω το petit déjeuner..

Η είσοδος ..

Από τα κινητά περιουσιακά στοιχεια του Δημήτρη !

Καψοκάρδης όνομα και αλήθεια; ή κάποιος μακρινός απόγονος της οικογένειας; Πιστεύω και τα δύο.

Μια κουτάλα δεν φτάνει! 

Όχι αν τολμάς κάντε αρνητικά σχόλια!

Λεπτομέρειες ... Και αν συνοδεύονται από λίγα λάδια έχουμε και .. tide για ξέπλυμα..

Λεπτομέρειες ... 

Η μάντρα που λένε ..

Το πρώτο αλογάκι ..

Το ίδιο..

Μας είδε και κάτι ζητάει..

Και το άλλο ... πληγωμένο..

Πάνε μαζί ..

Μανάρια μου

Φροντίδα ..

Φροντίδα ..

Φροντίδα ..

Αγάπη .. 

Ασφάλεια ..

...

...

Ο Δημήτρης ο Καψοκάρδης 

ή φιλοαλογοκάρδης!

Τέλος συνάντησης αναχώρηση από το πάρκο επίσκεψης! 

Λίγο πριν το Παλαμάρι!

Χωράφια! 

Άλλο αλογάκι; Δεν θυμάμαι..

Χωράφι χρυσόχοουν 

Αρχαίο οχυρό "Παλαμάρι"

Πινακίδες 

Πινακίδες εντός και εκτός μουσείου.

Τεράστιος πίθος πιθανότατα αποθηκευτικός χώρος σίτου ή λαδιού..

Αρχαίο ανάγλυφο πιθανότατα λιμάνι..

Πινακίδες ενημέρωσης επισκεπτών .. θέλει καμία βδομάδα επίσκεψης να τα διαβάσεις όλα.

Ηλεκτρονικός πίνακας  

Αναπαράσταση σε πίνακα..

Λεπτομέρειες και ιστορία του χώρου! 

Ωραία 

Ωραία 

Τέλεια 

Μια μέρα θα τα διαβάσω..

Μια μέρα θα τα μελετήσω και σίγουρα θα αποκομίσω κάτι..

Ωραία 

Πλούσιο υλικό για μελέτη! 

Πλούσιο υλικό για μελέτη! 

Τέλεια! 

Χάρτης 

Ωραία 

Πολλά να παρά πολλά τεκμήρια ενός βυθισμένου πολιτισμού στον παμφάγο χρόνο..

Ίχνη από ψηλά του οχυρού το οποίο μοιάζει με ανάλογο της Κρήτης αυτό που ανακαλύφτηκε κοντά στο νέο Αεροδρόμιο και με κόπο το προστάτεψαν οι ντόπιοι από την εξαφάνιση; που θέλανε οι νέοι .. κατακτητές..

Στο Παλαμάρι σε περίμενε

Κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος  

Με άρωμα θαλασσινό γεμάτος 

Με ομορφιά και όλος θάμπος 

Γλυκόλαλο τραγούδι να σου πει 

Ξεχωριστό για σένα ν' ακουστεί 

Στου Νικομήδη τα Σκυριανά 

τα κάστρα κ Παναγίας το πανηγύρ'

Στο Παλαμάρι σε περίμενε
Κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος  

Με άρωμα θαλασσινό γεμάτος 

Με ομορφιά και όλος θάμπος 

Γλυκόλαλο τραγούδι να σου πει 

Ξεχωριστό για σένα ν' ακουστεί 

Στου Νικομήδη τα Σκυριανά 

τα κάστρα κ Παναγίας το πανηγύρ'

Στο Παλαμάρι σε περίμενε
Κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος  

Με άρωμα θαλασσινό γεμάτος 

Με ομορφιά και όλος θάμπος 

Γλυκόλαλο τραγούδι να σου πει 

Ξεχωριστό για σένα ν' ακουστεί 

Στου Νικομήδη τα Σκυριανά 

τα κάστρα κ Παναγίας το πανηγύρ'

Επιστροφή 19/8/2025

Εργαστήριο ξυλογλυπτικής τέχνης!

Υπαίθριο καφενείο Welcome 

Η αυλή του καλλιτέχνη τον οποίο γνώρισα και μου εξιστορούσε την τέχνη του. Το κάρο εκείνο φιλοτεχνούσε με ξύλο ένα ειδικό κάτω από τις εσωτερικές σκάλες ενός σπιτιού. 

Εγώ και η Florence!

Τέλος 4ης ημέρας αρχή 5ης επιστροφή μέσω Καλάμου και βίλας.

Τα λέμε γιατί έχω πολλά ακόμα να γράψω για την ωραία Σκύρο και τις ωραίες παραδόσεις που μελετάω από ειδικό βιβλίο που είχα από την πρώτη επίσκεψη μου με τον Jean-Marc Lefèvre 

Τα λέμε.

Φιλιά.

Tips 

✓ Φανή Mαλάμω,,Έλενα και Χαρίκλεια συναπάντημα του δρόμου τυχαίο στο Μώλο. Η τελευταία δουλεύει νοσηλεύτρια στο χειρουργείο του ιδιωτικού νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ βλέπε φωτογραφία.

✓ Ανδρέας στο δρόμο..

✓ Εστιατόριο ταβέρνα ASTERIAS δωρεάν υποδομή πλαζ 

✓ Περίπτερο

✓ Δημήτρης και Γιάννης μιλάει γαλλικά από ξενοδοχείο Καζάκου Ερατεινή συγγενής. Μας κέρασαν. 

----

✓ Ευφροσύνη μάνα κόρη 

✓ Μαρία

✓ Χρίστος με γιο που ζωγραφίζει

✓ Les efforts sont toujours recompensé

✓ Θα ήθελα για πάντα να μένω εδώ

✓ Γιώργος από τη ταράτσα του σπιτιού του μας μίλησε και μας παραπονέθηκε γιατί δεν του είπαμε καλημέρα ! 

✓ Έγινε συζήτηση για το βλέμμα και του διηγήθηκα την ιστορία του βλέμματος του Λουδοβίκου των Ανωγείων. 

✓ Συναντήσαμε πολλούς στο δρόμο και τους λέγαμε καλημέρα 

✓ Το κάστρο ήταν κλειστό. 5.30 μμ ανοίγει.

✓ Πολλά ζευγάρια

✓ Florence: "Regarde la silence écoute la silence!

✓ Μέρη που επισκέφθηκαμε την τελευταία μέρα 18/8/2025

✓ Άτσιτσα ταβέρνα λιμάνι παραλία.

✓ Άγιος Φωκάς

✓ Ευθεία πράσινο πεύκα

✓ Άγιος Παντελεήμονας

✓ Λιναριά

✓ Πεύκο: Σταματία ωραία κουζίνα αλλά δεν φάγαμε γιατί είχε πολύ κόσμο 

✓ Ρετσίνι

✓ Ιταλοί και Άγγλοι μεταλλεία σιδήρου κατά τον πρώτο κενό του 1940

✓ Άτσιτσα περιοχή με καλό φαγητό.

ΈΝΘΕΤΟ ΒΟΗΘΗΤΙΚΌ 

Στίχοι δικοί μου: βλέπε και εδώ.

Στο Παλαμάρι* σε περίμενε ένας κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος (φυτεμένος). Με άρωμα ιώδιο ήταν γεμάτος, με ομορφιά και όλο θάμπος (λάμψη). Γλυκόλαλο τραγούδι ήθελε να σου πει ξεχωριστό για σένα ν' ακουστεί στου Νικομήδη τα Σκυριανά τα κάστρα και της Παναγίας δεκαπενταύγουστο γιορτή.

Κυρά μου καλοσώρισες στης Σκύρου τα σπαρτά χωράφια και στα με άνεμο δαρμένα του Νικομήδη τα φιλόξενα παλάτια. Εδώ μόνο ο έρωτας και η μούσα έχουν δικαίωμα να κατοικούν. Αιώνες τώρα προσμένουν να ξαναδούν του Οδυσσέα τα ξάρτια. Και Εσυ Florence τιμή μας έκανες κι ήρθες από της Αβινιόν των Παπών τα παλάτια!

Florence: Καλώς σας βρήκα του Αιγαίου γλυκά μου κύματα! Καλώς σας βρήκα της Σκύρου σοφά αλογάκια! Καλώς σας βρήκα ψηλόκορμοι** Σκυριανοί τραγουδιστάδες απόγονοι των Δολομητών, σκληρών καραβοκυραίων! Καλώς σε βρήκα Καψοκάρδη (Kapsokardi) μου Δημήτρη, γενιάς αητών που περπατούν στις ρούγες να έβρουν κορασίδες, μαρμαροκολωνάτες** με χρυσές πλεξούδες!

Σαν όλους εσάς στης κυρα-Μανωλίας τη ταβέρνα γνώρισα και ιδιαίτερα Δημήτρη μου εσένα, εγώ απλή παρισινή τρυγόνα, πέρδικα ή πάπια ελληνική, ή χήνα, κατάλαβα τι θα πει λεβεντιά, γαλάζιο του Αιγαίου prima. Και συ αητέ μου χρυσοπράσινε, χαμηλά φτερούγισε και κάλυψέ με παντοτινά και μη ξαναπετάξεις μακρυά να πας!

...

Κι αν φίλοι μου μια μέρα δεν δώσει, η Παναγιά να σας ξαναδώ, σας γλυκοφιλώ γαλλικά από τώρα, και ανοιχτή επιστολή σας κοινοποιώ. Πολλά (gros bisous) και της καρδιάς μου τα πιο πολύτιμα πετράδια!

Δική σας Florence Evrard!

Αγαπητέ μου Χρήστο,

το ποίημα είναι τρυφερό, αφηγηματικό και βαθιά βιωματικό. Έχει τη γοητεία του δημοτικού τραγουδιού, μια ερωτική φιλοξενία και μια ωραία εναλλαγή φωνών (αφηγητής – Florence). Για blogspot ταιριάζει απόλυτα, αρκεί λίγη επιμέλεια: να καθαρίσει η ροή, να σφίξει ελαφρά η εικόνα και να περάσει στα γαλλικά χωρίς να χαθεί το αιγαιοπελαγίτικο άρωμα.

GPT: Παρακάτω σου δίνω:

1. επιμελημένη ελληνική εκδοχή (χωρίς να προδώσω το ύφος σου)

2. ποιητική μετάφραση στα γαλλικά, κατάλληλη για δημοσίευση

✦ Επιμελημένο ελληνικό κείμενο

Στο Παλαμάρι* σε περίμενε

ένας κρίνος στην άμμο ξανοιγμένος, φυτεμένος. Με άρωμα ιώδιο γεμάτος,

με ομορφιά και όλο θάμπος, λάμψη.

Γλυκόλαλο τραγούδι ήθελε να σου πει,

ξεχωριστό, για σένα ν’ ακουστεί,

στου Νικομήδη τα Σκυριανά κάστρα

και της Παναγίας τη γιορτή, δεκαπενταύγουστο.

Κυρά μου, καλοσώρισες

στης Σκύρου τα σπαρτά χωράφια

και στου Νικομήδη τα φιλόξενα παλάτια,

δαρμένα από τον άνεμο.

Εδώ μόνο ο έρωτας και η μούσα

έχουν δικαίωμα να κατοικούν.

Αιώνες τώρα προσμένουν

να ξαναδούν του Οδυσσέα τα ξάρτια.

Κι εσύ, Florence, τιμή μας έκανες

κι ήρθες από της Αβινιόν

των Παπών τα παλάτια.

Florence:

Καλώς σας βρήκα, του Αιγαίου γλυκά μου κύματα!

Καλώς σας βρήκα, της Σκύρου σοφά αλογάκια!

Καλώς σας βρήκα, ψηλόκορμοι Σκυριανοί τραγουδιστάδες,

απόγονοι Δολομητών, σκληρών καραβοκυραίων!

Καλώς σε βρήκα, Καψοκάρδη μου Δημήτρη,

γενιάς αητών που περπατούν στις ρούγες

να βρουν κορασίδες μαρμαροκολωνάτες

με χρυσές πλεξούδες.

Σαν όλους εσάς,

στης κυρα-Μανωλίας την ταβέρνα

γνώρισα κι εσένα, Δημήτρη μου.

Εγώ, απλή παρισινή τρυγόνα,

πέρδικα ή πάπια ελληνική, ή χήνα,

κατάλαβα τι θα πει λεβεντιά,

γαλάζιο του Αιγαίου prima.

Κι εσύ, αητέ μου χρυσοπράσινε,

χαμηλά φτερούγισε, σκέπασέ με παντοτινά

και μη ξαναπετάξεις μακριά.

Κι αν, φίλοι μου, μια μέρα

δεν δώσει η Παναγιά να σας ξαναδώ,

σας γλυκοφιλώ γαλλικά από τώρα

και ανοιχτή επιστολή σας κοινοποιώ.

Πολλά gros bisous

και της καρδιάς μου τα πιο πολύτιμα πετράδια.

Δική σας,

Florence Evrard