Η ιστορία ενός κοριτσιού

Καλοκαίρι στην Αθήνα. Εκδήλωση του Δήμου Αθηναίων. Σε κάθε γειτονιά και μια εκδήλωση. Η εν προκειμένω στη πλατεία Κουμουνδούρου. Πειραιώς. 

Από την μπροσούρα το περιεχόμενο της εκδήλωσης. Ευχάριστη ατμόσφαιρα χαμογελαστά πρόσωπα, ωραίες παραδοσιακές ενδυμασίες, πολλοί χορευτές και χορεύτριες και σκηνοθεσία..

Το ντύσιμο της νύφης 

Κούκλα είσαι! 

25 χρόνων!

Αργείς 10 ώρες 

Φωνές στα στολίσματα 

Κουβέντα 

Γύρω στο τραπέζι 

Πειράγματα 

Το κορίτσι μπήκε στα γαλάζια 

Άρα τώρα άρχισε να δέχεται προξενιά 

Γλυκό χαράζει η μέρα 

Γλυκό πουλάκι μου 

Το χελιδόνι μου 

Το κορίτσι μπήκε στα γαλάζια

Έχει μεγάλη ευθεία 

Είναι τίμια 

Είναι σοβαρή

Είναι περιποιημένη 

Δουλευταρου

Θέλει να γίνει μάνα

Ξέρει να μαγειρεύει 

Έχει και τα πιασίματα της 

Τάχει όλα ρε παιδί μου.

Τα πλεονεκτήματα να ξέρεις

Και τα μειονεκτήματα. 

Δεν θέλει ο άλλος γουρούνι στο σακί..

Έχει πρόβατα έχει φίδια 

Έχει μοσχάρια 

Έχει άλογα 

Έχει χωράφια

Και την έχει και την άλλη

Άμα το θέλουμε είτε όχι 

Ο γάμος είναι μια 

κοινωνική σύμβαση 

Το παιδί είναι ελεύθερο

Το παζάρι 

Τα δεινά του γάμου

Ο έρωτας καλός είναι

Ο ένας έλεγε είναι παχουλή 

Ο άλλος έλεγε αλλά 

Πώς γινόντουσαν τα προξενεία 

Τρελάθηκε μια 40 χρόνων 

Παντρεύτηκε κατά λάθος έναν εξηντάρη

Αλλά το παιδί ήταν του άλλου..

Τραγούδι 

Νάνι νάνι 

Συζήτηση με πατέρα και κόρη..

Ο έρωτας ο έρωτας 

Με πήρε στην αγκαλιά του 

Με ρώτησε τι συμβαίνει 

Έκλαψα

Έκανε απόπειρα αυτοκτονίας 

Ο άνδρας μου ήταν παρανοϊκός 

Κάναμε δύο πανέμορφα παιδιά 

Ιστορίες τρέλας

Δεν το αγάπησα ποτέ

Αυτό με αγαπούσε

Κράτησε την υπόσχεση του.. 

Τι έχεις Βασίλη και μου μαράθηκες

Ποιος σε βάλε σε λόγια και με 

Παράτησες; 

Ανύπαντρος θα μείνω για το χατίρι σου! 

Εβγα στο παραθύρι κρυφά από τη μάνα σου 

Και να πως ποτίζεις τη ματζουράνα σου

Εφγβ; Στο παραθύρι δύο λόγια να σου πω

Για να σου πω πουλί μου το ποσό σ' αγαπώ...

Μάθημα λαογραφίας 

Συμπέθεροκόπος 

Νύφη

Μάνα 

Ο άντρας μου 

Σαν γουρούνι στο σακί

Από το ίδιο χωριό 

Τον ήξερα

Μάνα πουτάνα 

Βρωμόστομη

Ιστοριούλες

83 φορές είπα θα χωρίσω 

Θα χωρίσω θα χωρίσω 

Τραγούδι 

Θα πάω στη πόλη 

Πρώτη μου αγάπη το να σου φέρω

Φέρε μου να πιω πικρό φαρμάκι 

να φαρμακωθώ..

Τον είδες; 

Έχει λεφτά 

Έχει χρήματα 

..

Αυτός είναι άγριος

Είναι στραβοκάνης 

Θα του φορέσουμε τα παντελόνια ανάποδα

Δεν τον θέλω 

22 είσαι μόνο 

Τον είδα μια φορά 

Δες τον και μια δεύτερη και πάρτον

Ιστορίες από το πρώτο το φιλί.

Στο σόι μας παίρνουμε τίμιες γυναίκες

Της δίνει η πέρδικα φωλιά 

Συ μπαινοβγαίνουν μαύρα μου μάτια 

Και έρχεται η τριανταφυλλιά 

Και πέφτουν τα τριαντάφυλλα 

Και πέφτουν τα μαύρα μου μάτια 

Πάνω στης λύπης τη ποδιά

και γω τα μάζευα..

Σκηνή με νύφη και προίκα.

Να ζήσουν να γεράσουν τρις

Κριάρι με λουλούδια στο κεφάλι

Φίλοι του πατέρα με άλογα

Και περνούν το ζωντανό στολισμένο.

Άμα λητο νερό με τη στάμνα από τη βρύση 

Ο χορός συγκαθιστός 

Αγόρι να κοιμηθεί με τη νύφη 

Για να κάνει αγόρια

Ο γαμπρός κατεβαίνει στη λίμνη 

Και καρφώνει ένα μαχαίρι στο χώμα.

Ιστορία με το κόκορα 

Να ματώσει και από πάνω και από κάτω ...

Το πουκάμισο με τα αίματα το κρέμασαν στο γιούκο να το δουν οι συγγενείς ότι ήταν με τα αίματα...

Χορός 

Η πρώτη νύχτα του γάμου 

Φρίκη 

Μαύρο μάτι 

Μου μαύρισε το μάτι 

Γδυθήκαμε 

Διήρκησε πολύ λίγο 

Μέσα στα σκοτάδια

Λίγο φως το κίτρινο 

Ήταν σαν να πηγαίνω στο παράδεισο

Δεν το έχω ξαναζήσει.

Μα κι αρι να το ζήσουν και άλλοι 

Χορόςη Παναγιώτα κίνησε 

Να πάει 

Παναγιώτα η καημένη 

Στο δρόμο που πήγαινε 

Τρεις Τούρκους ανταμώνει

Και οι τρεις αρβανηταδες

Ώρα καλή Παναγιώτα Μαρή

άλλος καλημέρα

Τρίτος βγαίνει τη μη αχαιρα

Δώσε να φιλί Παναγιώτα μαρί

Δώσε μας φιλί δώσε μας μάτια 

Ούτε φιλί ούτε μάτια 

Και ας με κάνετε κομμάτια 

Η ιστορία της Άννας και του Τούρκου..

Είπα το ναι 

και σε μια βδομάδα έγινε ο γάμος 

Είχα δεσμό με μια Μεξικάνα ..

Οι μνήμες σε κρατάνε 

Και σου δίνουν δύναμη.

Οι αναμνήσεις σου λένε

Μείνε όρθιος σε κρατάω 

Θα σε πάρω μάνι μάνι 

Με Πάπα και με στεφάνι 

Τραγούδι 

Για να ταιριάζει η φορεσιά 

Με της καρδιάς της Λαύρα.

Είχα μια αγάπη 

Γαρύφαλλα της τσάκισα

και μέσα τη ζωγράφισα

μια μέρα πέρασα από τη γειτονιά της

Και της είπα τι όνομα της.

Αμυγδαλοτσακισματα 

Αμύγδαλα δύο λογίων

Το ένα εσύ και το άλλο εγώ.

 

Όταν δεν έχεις άλλη επιλογή, βαφτίζεις επιλογή τον δρόμο που άλλοι σου χάραξαν και πορεύεσαι με αυτό. Και τι μένει τελικά;  Οι μνήμες οι μνήμες σε κρατάνε και σου δίνουν δύναμη να συνεχίσεις. Η Ιστορία Της μια ωδή για το προξενιό, ξετυλίγει στους θεατές μαρτυρίες καταπίεσης, έρωτα, επιλογών.

Σκηνοθεσία - Σύλληψη: Παναγιώτης Λιαρόπουλος
Παίζουν: η Θεατρική ομάδα «Ritualis>>
Χορεύουν: η ομάδα Παραδοσιακών Χορών «Αμυγδαλοτσακίσματα»
Μουσική: Κρουστά: Στέφανος Αγιόπουλος Συμμετέχουν μέλη της ομάδας κρουστών «Ρυθμικό Τόξο»
Γκάιντα: Θανάσης Γκονοσάτης
Κλαρίνο: Κολοβός Παναγιώτης
Λαούτο: Ιγνάτιος Σαραντίδης
Τρομπέτα: Αλέξανδρος Σακαλής
Τραγούδι:
Σταύρια Νικολάου, Ιοκάστη Αγαύη Παπανικολάου, Μαρία Λαχανά
Ενδυματολογία:
Αρχοντούλα Τσατσουλάκη
Διδασκαλία Παραδοσιακών Χορών:
Παναγιώτης Λιαρόπουλος, Γιάννης Αναστασιάδης
Βοηθοί Σκηνοθέτη:
Άνθια Μουστάκα-Κολυβά, Κατερίνα Μπουζάκη
Αφίσα-Δημιουργικό:
Αλέκα Καμπέρη
Οργάνωση Παραγωγής:
Steehos Space

«Και ξαφνικά σηκώθηκε αέρας, Στην μέση της πλατείας η κόρη στροβιλίζεται στον ήχο που κάνουν τα βήματα των πιστών, καθώς γυρνούν από την εκκλησία. Και μοιάζει σαν ο χειμώνας να μαλάκωσε λιγάκι, Η κόρη έκλεισε τα μάτια και πρόβαλαν μπροστά της τα χωράφια. Τα στάχια. Τα φώτα στα χωριά. Οι βρύσες. Οι πηγές. Το φεγγάρι είχε ξεπροβάλει εδώ και ώρα κι έλουζε τα μικρά χωριά Στην πλατεία κάποιοι σταματούσαν να θαυμάσουν την κόρη που στροβιλίζεται. Η κίνηση της φούστας της έχει σηκώσει αέρα. Σιγά σιγά μαζεύονται πολλοί. Στέκονται και κοιτούν την κόρη που στροβιλίζεται. Και σαν κάτι να γεννιέται από τις βαριές πέτρες. Και πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Και σαν κάτι να τους τραβά όλο και πιο κοντά στην κόρη που στροβιλίζεται. Και ξαφνου η κόρη σταματά. Και βγάζει μια κραυγή που κάνει τα φώτα της πλατείας να σβήσουν για μια στιγμή.βΓια μια στιγμή μονάχα αυτοί οι άνθρωποι μοιράζονται το τίποτα Και μια μάνα σπάει τη σιωπή ανοίγοντας το στόμα. Κι είναι σαν πουλί που βγάζει την τελευταία του πνοή. Ύστατο χαιρετισμό στη νύχτα. Φόρο τιμής στις γυναίκες που πόνανε. Θυσία για τις ψυχές που χάθηκαν άδικα. Στο βάθρο της δόξας και της τιμής.

Χαίρε εσύ.

Ατελείωτη θάλασσα

Σε απελευθερώνω
Δεν αντέχω άλλο να σε κυνηγώ»
- Narod Shahinian
Slechos
onovde
ΧΟΡΗΓΟΙ
Θία Μανάλου
MEGLA-M