| Πατησίων 153, City-icon café / 697 171 6281 |
Είναι μερικές φορές που όσο και να θέλω να βρω ένα θέμα για να πιαστώ για και να ικανοποιήσω ένα ακόρεστο πάθος πχ φωτογραφία, blogging με κάτι που να αξίζει το κόπο δεν τυχαίνει.. έτσι απλά περιπλανώμαι στους δρόμους ή περπατώ με αποστολή κάποια ψώνια ή κάποια επαγγελματική επίσκεψη ή απλά περιηγητικό σκοπό σε ημιάγνωστα μέρη και να προκύπτει.. Η Πατησίων με την Αγίου Μελετίου στο νούμερο 151-153 συμβάλλονται. Κάποτε η Πατησίων απ’ ότι λένε το τερμάτιζε εκεί χωρίς η πολιτεία / πολεοδόμοι / συμφέροντα να δίνουν σημασία πιο δυτικά καθώς φαντάζομαι θα ήταν χωράφια μη προσοδοφόρα. Η λεωφόρος λοιπόν αρκούσε μέχρις εκεί να προσδώσει αίγλη στη πόλη και πάρα κει ας είναι μπούρμπερη.. καρόδρομος κλπ. Έλα όμως που τα χρόνια πέρασαν, η πόλης γιγαντώθηκε, ακίνητα όπως αυτό στη φωτογραφία Πατησίων και Αγίου Μελετίου γνώρισαν δόξα οικιστική, εμπορική κλπ και τώρα εγκατάλειψη και απαξίωση.. και μερικά μαγαζιά επί της λεωφόρου την λαίλαπα της επιδημίας και το κίνδυνο της λουκετοφορίας;
Όμως:

«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».



Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.


