
🏨 SEMIRAMIS CITY HOTEL RHODES — Η φιλοξενία μέσα από τα μάτια ενός επισκέπτη
Υπάρχουν ξενοδοχεία που θυμάσαι για τις εγκαταστάσεις τους και υπάρχουν ξενοδοχεία που θυμάσαι κυρίως για τους ανθρώπους τους.
Από τη διαμονή μας στο Semiramis City Hotel Rhodes κρατάμε και τα δύο.
Άνεση, καθαριότητα, προσεγμένο φαγητό, πολύ καλή τοποθεσία κοντά στη θάλασσα και, πάνω απ’ όλα, προσωπικό με χαμόγελο, ευγένεια, επαγγελματισμό και πραγματικό ενδιαφέρον για τον επισκέπτη.
Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε κάτι που θεωρούμε ουσιαστικό στη σύγχρονη ξενοδοχειακή φιλοξενία: οι άνθρωποι του ξενοδοχείου δεν περιορίζονται στην τυπική εξυπηρέτηση. Ενημερώνουν, πληροφορούν, προτείνουν και είναι διαθέσιμοι όταν ο επισκέπτης χρειάζεται βοήθεια.
Το Semiramis μάς θύμισε μια απλή αλήθεια της ξενοδοχειακής τέχνης:
Το καλό ξενοδοχείο δεν είναι μόνο κτίριο, δωμάτιο και εξοπλισμός.
Είναι οι άνθρωποι που μετατρέπουν τη διαμονή σε φιλοξενία.
❤️ Το προτείνουμε αβίαστα και με χαρά. Και θα επιστρέφαμε με χαρά.
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ρόδος — Αύγουστος 2026
Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός 2035
#SemiramisCityHotel #SemiramisRhodes #Rhodes #Ρόδος #GreekHospitality #ΕλληνικήΦιλοξενία #Hospitality #HotelExperience #VisitRhodes #QualityTourism #Tourism2035 #Παρατηρητήριο2035
ΙΙ. Για τη σελίδα του Semiramis.
Εφόσον η σελίδα επιτρέπει αναρτήσεις, κριτικές επισκεπτών,
SEMIRAMIS HOTEL RHODES — όταν η φιλοξενία γίνεται επαγγελματική κουλτούρα
Όταν ακούμε, βλέπουμε, μένουμε και γευματίζουμε στο SEMIRAMIS CITY HOTEL RHODES, αντιλαμβανόμαστε μια από τις καλύτερες σχέσεις ποιότητας, εγκαταστάσεων, εξοπλισμού, υπηρεσιών και ανθρώπινης φιλοξενίας που μπορεί να αναζητήσει ο επισκέπτης της Ρόδου.
Το προτείνουμε αβίαστα, με την εμπειρία και τη γνώση που διαθέτουμε από τον χώρο του τουρισμού και της ξενοδοχίας.
Εδώ ανακαλύψαμε κάτι ακόμη σημαντικότερο: σύγχρονες, θετικές επαγγελματικές συμπεριφορές. Προσωπικό που δεν περιορίζεται στην τυπική εξυπηρέτηση, αλλά πληροφορεί, ενημερώνει, προτείνει και ενδιαφέρεται πραγματικά για ό,τι μπορεί να χρειαστεί ο επισκέπτης.
Λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα, με θέα στο Αιγαίο και δυνατότητα ηρεμίας και χαλάρωσης, το Semiramis αποδεικνύει μια παλιά αλήθεια της ξενοδοχίας:
Το καλό ξενοδοχείο δεν το κάνουν μόνο τα δωμάτια και οι εγκαταστάσεις.
Το κάνουν κυρίως οι άνθρωποι που ξέρουν να μετατρέπουν τη διαμονή σε φιλοξενία.
Και αυτό φαίνεται ότι το Semiramis το γνωρίζει πολύ καλά.
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ρόδος, Αύγουστος 2026
Η ανάρτηση ξεκινά ως πραγματική εμπειρία και ολοκληρώνεται με ένα δημιουργικό αποτύπωμα.
ΙΙΙ.Έκδοση για google
★★★★★ Μια πραγματική εμπειρία ελληνικής φιλοξενίας στη Ρόδο
Η διαμονή μας στο Semiramis City Hotel Rhodes μάς άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Ως άνθρωπος που έχει υπηρετήσει επαγγελματικά τον ξενοδοχειακό και τουριστικό χώρο, δίνω ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο στις εγκαταστάσεις ενός ξενοδοχείου, αλλά κυρίως στη συνολική ποιότητα της φιλοξενίας.
Στο Semiramis βρήκαμε μια εξαιρετική σχέση ποιότητας, εγκαταστάσεων, εξοπλισμού και παρεχόμενων υπηρεσιών. Καθαριότητα, άνεση, προσεγμένο φαγητό, πολύ καλή τοποθεσία κοντά στη θάλασσα και εύκολη πρόσβαση στην πόλη της Ρόδου.
Εκείνο όμως που ξεχωρίσαμε περισσότερο ήταν οι άνθρωποι.
Ευγένεια, χαμόγελο, επαγγελματισμός, άμεση εξυπηρέτηση και πραγματικό ενδιαφέρον για τον επισκέπτη. Το προσωπικό δεν περιορίζεται απλώς στην τυπική εξυπηρέτηση: ενημερώνει, πληροφορεί, προτείνει και προσπαθεί να βοηθήσει σε ό,τι μπορεί να κάνει τη διαμονή καλύτερη.
Για εμάς αυτή είναι η ουσία της σύγχρονης ξενοδοχειακής φιλοξενίας: ο επισκέπτης να αισθάνεται ότι δεν είναι απλώς ένας αριθμός δωματίου, αλλά ένας άνθρωπος που φιλοξενείται.
Το Semiramis City Hotel Rhodes το προτείνουμε αβίαστα και ανεπιφύλακτα, βασισμένοι στη δική μας πραγματική εμπειρία διαμονής.
Θα επιστρέφαμε με μεγάλη χαρά.
Συγχαρητήρια στη διεύθυνση και, ιδιαίτερα, στους ανθρώπους του ξενοδοχείου που καθημερινά μετατρέπουν την επαγγελματική εξυπηρέτηση σε πραγματική φιλοξενία.
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αύγουστος 2026
Όλες οι φωτογραφίες :
1η ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΉ ΕΠΙΣΤΟΛΉ
Αξιότιμη κυρία Ιντζά,
αγαπητή κυρία Αγγελική,
Σε συνέχεια της επικοινωνίας μας, σας αποστέλλω συνημμένα:
– το διευκρινιστικό σημείωμα για τη σειρά και το περιεχόμενο των αφισών,
– τις οκτώ αφίσες του αφηγηματικού κύκλου,
– την επιστολή μου,
– την προσωπογραφία της Ομονοιάστρας και
– την ιδιαίτερη παρουσίαση της Ξενοδοχειακής Ομονοιάστρας.
Με το παρόν σημείωμα θα ήθελα να σας παρουσιάσω τη λογική, τη σειρά και το ενιαίο αφήγημα των έργων.
Το σύνολο αποτελείται από δύο καδράκια και έξι ενδιάμεσες ψηφιακές αφίσες — οκτώ έργα συνολικά — και ακολουθεί τη διαδρομή:
Η Αρχή → Η Διαδρομή → Το Βίωμα
Παράλληλα, θεωρώ ότι αυτή είναι μια κατάλληλη ευκαιρία να επανέλθω σε μια υπόσχεση που σας είχα δώσει κατά τη διάρκεια μιας συζήτησής μας: να σας μιλήσω περισσότερο για τη Μαφάλντα και την Ομονοιάστρα.
Στο προηγούμενο δημιουργικό στάδιο, και ιδιαίτερα στην αφίσα «Με τιμή στη Ρόδο», η Μαφάλντα και η Ομονοιάστρα εμφανίζονταν μαζί. Η παραμονή μου, όμως, στο Semiramis και η συνολική εμπειρία της φιλοξενίας στη Ρόδο αποτέλεσαν και για εμένα μια πολύτιμη αφορμή αναστοχασμού.
Μέσα από αυτό το βίωμα έγινε σαφέστερος ο διαχωρισμός των δύο χαρακτήρων:
Η Μαφάλντα παραμένει η αγαπημένη, οικουμενική μορφή της παιδικής απορίας, της κοινωνικής ευαισθησίας και της ανήσυχης ερώτησης.
Η Ομονοιάστρα, από την άλλη πλευρά, αποκτά σταδιακά τη δική της αυτοτελή ταυτότητα: ακούει, παρατηρεί, ρωτά, ερευνά, συνομιλεί, μετρά και επανεξετάζει. Δεν καταδικάζει εκ των προτέρων και δεν διεκδικεί το αλάθητο. Αναζητά, μέσα από τον διάλογο και την τεκμηρίωση, το μέτρο, τη συνεργασία και τη δυνατότητα διόρθωσης.
Από αυτήν ακριβώς τη διαφοροποίηση γεννήθηκε και η Ξενοδοχειακή Ομονοιάστρα, με επίκεντρο την ισορροπία ανάμεσα στον επισκέπτη, τον εργαζόμενο, την ξενοδοχειακή επιχείρηση, την τοπική κοινωνία και το περιβάλλον.
Υπό αυτή την έννοια, το Semiramis City Hotel Rhodes δεν αποτέλεσε μόνο τον τόπο μιας όμορφης φιλοξενίας. Υπήρξε και ένα ουσιαστικό βήμα στην εξέλιξη και στην αποκρυστάλλωση αυτής της δημιουργικής σκέψης.
Καδράκι 1 — Η ΑΡΧΗ
1. «Το στίγμα της Ξενοδοχειακής Ομονοιάστρας»
Αποτελεί το άνοιγμα του αφηγήματος και παρουσιάζει τον βασικό πυρήνα της ιδέας: τη δημιουργική ισορροπία ανάμεσα στον πελάτη, τον εργαζόμενο και την ξενοδοχειακή επιχείρηση, με τη φιλοξενία να νοείται ως σχέση συνεργασίας, σεβασμού και αμοιβαίας ευθύνης.
Είναι το «γιατί» ολόκληρου του πακέτου.
Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ — Έξι ψηφιακές αφίσες
2. «Χάρτα Ξενοδοχειακής Ομονοιάστρας»
Από τη γενική φιλοσοφία περνάμε στις αρχές και στους κανόνες: δικαιώματα, υποχρεώσεις, σεβασμός, συνεργασία και ισορροπία.
Πρόκειται για την περισσότερο θεσμική αφίσα της σειράς.
3. «Πίσω από τη βιτρίνα του ελληνικού τουρισμού — Ο Άνθρωπος!»
Στο σημείο αυτό η αφήγηση αποκτά την ανθρώπινη διάστασή της.
Ένα ξενοδοχείο δεν λειτουργεί μόνο με εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Λειτουργεί χάρη στους ανθρώπους της υποδοχής, του service, της οροφοκομίας, της κουζίνας, της συντήρησης και όλων των υπηρεσιών που ο επισκέπτης δεν βλέπει πάντοτε, αλλά των οποίων το έργο καθορίζει την εμπειρία της φιλοξενίας.
4. «Κώδικες θέσεων για το All Inclusive»
Από το εσωτερικό του ξενοδοχείου ανοίγουμε τον φακό προς την τοπική κοινωνία: την επιχείρηση, τους εργαζομένους, τους τοπικούς προμηθευτές, τον πολιτισμό και το περιβάλλον.
Η αφίσα δείχνει ότι η Ξενοδοχειακή Ομονοιάστρα δεν αποτελεί μόνο μια θεωρία εργασιακών σχέσεων. Εκφράζει μια ευρύτερη αντίληψη για τη λειτουργία και την ισορροπία ολόκληρου του τουριστικού οικοσυστήματος.
5. «Παρατηρητήριο — Ο τουρισμός δεν λειτουργεί στον αυτόματο»
Εδώ περνάμε από το ξενοδοχείο στον προορισμό.
Δεν αρκεί να μετράμε μόνο αφίξεις και πληρότητες. Χρειάζεται να εξετάζουμε την τουριστική δαπάνη, την εργασία, τη στέγαση, τις υποδομές, το περιβάλλον και την πραγματική προστιθέμενη αξία που παραμένει στην τοπική κοινωνία.
6. «Ρόδος — Παρατηρητήριο Τουρισμού Πολιτισμού Οικοσυστήματος 2035»
Η γενική σκέψη προσγειώνεται πλέον στον συγκεκριμένο τόπο όπου γεννήθηκαν πολλές από αυτές τις παρατηρήσεις.
Για τον λόγο αυτό άνοιξα στο Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός – Οικοσύστημα 2035 ιδιαίτερο φάκελο με τίτλο:
«Ρόδος 2035»
Στον φάκελο αυτό θα συγκεντρώνονται σταδιακά παρατηρήσεις, εμπειρίες, ερωτήματα, στοιχεία και προτάσεις σχετικά με τη φιλοξενία, την εργασία, το περιβάλλον, τις υποδομές και τη βιώσιμη τουριστική προοπτική της Ρόδου.
7. «ΑΝΝΑ — L’âme du service»
Η αφίσα της Άννας έχει ουσιαστική θέση προς το τέλος της διαδρομής.
Η Άννα λειτουργεί εδώ και συμβολικά. Στη θέση της θα μπορούσε να βρίσκεται οποιοσδήποτε άνθρωπος του Semiramis — για παράδειγμα ο κύριος Σάββας, ο maître, ή κάποιος άλλος εργαζόμενος που υπηρετεί καθημερινά τη φιλοξενία με επαγγελματισμό και ανθρώπινη ζεστασιά.
Ύστερα από τόσες αρχές και έννοιες, εμφανίζεται ένας πραγματικός άνθρωπος του ξενοδοχείου. Η θεωρία μετατρέπεται σε καθημερινή πράξη.
Η απόδοση του έργου στα γαλλικά, με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης και, κατά προτίμηση, του ChatGPT, προσθέτει μια παιχνιδιάρικη, διεθνή και ταξιδιωτική διάσταση. Τα γαλλικά, άλλωστε, είναι μια γλώσσα ιδιαίτερα αγαπητή σε εμένα, την οποία κατανοώ σχεδόν άνετα.
Με τον ίδιο τρόπο, οποιαδήποτε από τις αφίσες θα μπορούσε να αποδοθεί και σε άλλες γλώσσες, ανάλογα με τις επικοινωνιακές ανάγκες του ξενοδοχείου. Εφόσον το επιθυμείτε, θα χαρώ να συμβάλω προσωπικά σε αυτή την προσπάθεια.
Καδράκι 2 — ΤΟ ΒΙΩΜΑ
8. «SEMIRAMIS CITY HOTEL RHODES»
Το δεύτερο καδράκι αποτελεί το φυσικό φινάλε της αφήγησης.
Το μήνυμά του θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής:
«Όλα όσα παρουσιάσαμε, αναζητήσαμε και συζητήσαμε προηγουμένως, τα αναγνωρίσαμε —σε σημαντικό βαθμό— στην καθημερινή πράξη και στη φιλοξενία του Semiramis City Hotel Rhodes».
Η χαρούμενη Ομονοιάστρα κλείνει έτσι τη διαδρομή με ικανοποίηση, αισιοδοξία και θερμές ευχαριστίες.
Υπάρχει, πιστεύω, μια όμορφη συμμετρία: ξεκινάμε από το πώς θεωρούμε ότι πρέπει να λειτουργεί ένα ξενοδοχείο και καταλήγουμε σε όσα πραγματικά βιώσαμε ως επισκέπτες.
ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
Η προσπάθεια αυτή αποτελεί μια ανεξάρτητη, προσωπική και διαρκώς εξελισσόμενη πρωτοβουλία. Δεν παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένη ή αμετάβλητη πρόταση, αλλά ως ανοιχτό εργαστήριο σκέψης, παρατήρησης και διαλόγου.
Για τον λόγο αυτό θα δεχόμουν με ιδιαίτερη χαρά και προσοχή δικές σας θέσεις, παρατηρήσεις, εμπειρίες και ιδέες — καθώς και απόψεις των συνεργατών σας — για ζητήματα της ξενοδοχειακής λειτουργίας και, ευρύτερα, για τον τουρισμό και την προοπτική της Ρόδου.
Οι σκέψεις αυτές δεν θα λαμβάνονταν απλώς υπόψη· θα μπορούσαν, με τη σύμφωνη γνώμη σας και με τον προσήκοντα σεβασμό, να τροφοδοτήσουν ουσιαστικά τον σχετικό φάκελο του Παρατηρητηρίου και την περαιτέρω εξέλιξη της Ξενοδοχειακής Ομονοιάστρας.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Κλείνοντας αυτό το διευκρινιστικό σημείωμα, θέλω να υπογραμμίσω ότι την παραμονή μου στο ξενοδοχείο σας και, γενικότερα, στη Ρόδο, μέσα σε αυτές τις άρτιες και όμορφες συνθήκες, την εκλαμβάνω ως ένα πολύτιμο —θα τολμούσα να πω «θείο»— δώρο.
Γνωρίζω, βεβαίως, ότι το υλικό κόστος αυτής της φιλοξενίας επιβάρυνε το ξενοδοχείο σας. Για την προσφορά αυτή σας είμαι βαθιά ευγνώμων. Δεν γνωρίζω εάν και με ποιον τρόπο θα μπορούσα να την ανταποδώσω επάξια. Οι αφίσες και το παρόν δημιουργικό αφήγημα αποτελούν μια ειλικρινή προσπάθεια έκφρασης της ευγνωμοσύνης, της εκτίμησης και του σεβασμού μου.
Ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη αισθάνομαι και προς τον κύριο Θανάση Στάμο για την καλοσύνη, την ευρύτητα πνεύματος, την ευαισθησία και την επάρκειά του. Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική για την πραγματοποίηση αυτής της όμορφης εμπειρίας.
Με θερμές ευχαριστίες και ιδιαίτερη εκτίμηση,
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ενδεικτικές διαδικτυακές σελίδες:
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=0
https://roumeliotis.blogspot.com/?m=0
https://novusidea.blogspot.com/?m=0
https://negropontedream.blogspot.com/?m=1
https://nestorionhotel.blogspot.com/?m=0
και άλλες…
2η ΑΝΟΙΚΤΉ ΕΠΙΣΤΟΛΗΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ
Η προσπάθεια αυτή αποτελεί μια ανεξάρτητη, προσωπική και διαρκώς εξελισσόμενη πρωτοβουλία. Δεν παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένη μελέτη ούτε ως αμετάβλητη πρόταση. Πολύ περισσότερο, δεν φιλοδοξεί να υποκαταστήσει τους θεσμούς, τους επαγγελματικούς φορείς ή τους ανθρώπους που γνωρίζουν τη Ρόδο μέσα από την καθημερινή εργασία και την πολύχρονη εμπειρία τους.
Φιλοδοξία μου είναι να λειτουργήσει ως ένα ανοιχτό εργαστήριο παρατήρησης, ερωτημάτων, τεκμηρίωσης και καλόπιστου διαλόγου.
Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε στο Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός – Οικοσύστημα 2035 ιδιαίτερος φάκελος με τίτλο:
«Ρόδος 2035»
Στον φάκελο αυτό θα συγκεντρώνονται σταδιακά εμπειρίες, παρατηρήσεις, μαρτυρίες, δεδομένα, ερωτήματα και προτάσεις σχετικά με:
– τη ξενοδοχειακή φιλοξενία και την ποιότητά της,
– την εργασία και τους ανθρώπους του τουρισμού,
– τη σύνδεση των ξενοδοχείων με την τοπική οικονομία,
– τη διαχείριση του νερού και των φυσικών πόρων,
– τις υποδομές και τη φέρουσα ικανότητα του νησιού,
– τον πολιτισμό και την ιδιαίτερη ταυτότητα της Ρόδου,
– καθώς και τη βιώσιμη τουριστική προοπτική της μέχρι το 2035.
Γύρω από αυτή την προσπάθεια θα επιθυμούσα να διαμορφωθεί, σταδιακά και χωρίς καμία πίεση ή τυπική δέσμευση, ένας άτυπος και εθελοντικός κύκλος συνομιλητών.
Στον πιθανό αυτό κύκλο θα μπορούσαν, εφόσον οι ίδιοι το επιθυμούν, να συνεισφέρουν με τη γνώση και την εμπειρία τους:
– ο κύριος Θανάσης Στάμος, πρώην αντιδήμαρχος και βαθύς γνώστης της τοπικής πραγματικότητας,
– εκπρόσωπος ή αρμόδιο στέλεχος της ΔΕΥΑΡ, του οποίου η ιδιότητα και η αρμοδιότητα θα πρέπει προηγουμένως να επιβεβαιωθούν μέσω της κατάλληλης αλληλογραφίας, ιδιαίτερα για τα κρίσιμα ζητήματα του νερού και των υποδομών,
– ο κύριος Μάτσης, διευθυντής του εβδομαδιαίου εντύπου «Το Βήμα της Δωδεκανήσου», με τον οποίο επιδιώκεται να δημιουργηθεί δίαυλος επικοινωνίας μέσω υπάρχοντος συνδέσμου,
– και ο κύριος Κωνσταντίνος Δημητράκης, υπεύθυνος του πολυσύνθετου χώρου φιλοξενίας και πολιτισμού «Κούκος Ρόδος» στο Νιοχώρι, τον οποίο είχα την ευκαιρία να γνωρίσω προσωπικά.
Ο κύριος Δημητράκης μού έθεσε ένα απλό αλλά εξαιρετικά ουσιαστικό ερώτημα:
«Τι θετικό βλέπετε σήμερα στον τουρισμό της Ρόδου;»
Του υποσχέθηκα ότι δεν θα απαντούσα βιαστικά, αλλά έμμεσα και στον κατάλληλο χρόνο, μέσα από την έρευνα και τη σκέψη της Ξενοδοχειακής Ομονοιάστρας.
Το ερώτημα αυτό αξίζει να αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς άξονες του φακέλου «Ρόδος 2035». Διότι η παρατήρηση των προβλημάτων δεν αρκεί. Χρειάζεται να αναζητούμε, με την ίδια επιμονή, όσα λειτουργούν σωστά, τους ανθρώπους που δημιουργούν, τις καλές πρακτικές που ήδη υπάρχουν και τις δυνατότητες πάνω στις οποίες μπορεί να οικοδομηθεί το μέλλον.
Αγαπητή κυρία Αγγελική,
Θα θεωρούσα ιδιαίτερα πολύτιμη και τη δική σας παρουσία σε αυτόν τον κύκλο διαλόγου — όχι με την έννοια μιας τυπικής συμμετοχής ή οποιασδήποτε υποχρέωσης, αλλά αποκλειστικά εφόσον εσείς το επιθυμείτε και στον χρόνο που σας επιτρέπει η εργασία σας.
Η εμπειρία σας από την καθημερινή λειτουργία του Semiramis, τους επισκέπτες, τους εργαζομένους, τις απαιτήσεις της αγοράς και τις πραγματικές συνθήκες του ροδιακού τουρισμού θα μπορούσε να προσφέρει μια ουσιαστική και προσγειωμένη οπτική.
Κάθε παρατήρηση, διαφωνία, διόρθωση ή πρότασή σας θα ήταν ευπρόσδεκτη. Τίποτε δεν θα δημοσιοποιείται ούτε θα αποδίδεται ονομαστικά χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και συναίνεση του προσώπου που το καταθέτει.
Η ΜΈΘΟΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΈΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑΣ
Η πρωτοβουλία αυτή δεν αποτελεί «φιρμάνι» ούτε προσωπικό σχέδιο αυτοπροβολής ενός ανθρώπου που εργάστηκε επί πολλά χρόνια στον τουρισμό και θεωρεί ότι κατέχει όλες τις απαντήσεις.
Αντιθέτως, ξεκινά από την αναγνώριση ότι κανείς μόνος του δεν γνωρίζει αρκετά.
Ο δικός μου ρόλος είναι να ακούω, να ρωτώ, να καταγράφω, να διασταυρώνω, να συνδέω εμπειρίες και, όπου χρειάζεται, να αναθεωρώ τις αρχικές μου σκέψεις. Οι γνώσεις, οι σχέσεις και όσα έχω γράψει στο παρελθόν δεν μου απονέμουν κάποια ιδιαίτερη αυθεντία. Δημιουργούν, όμως, μια ευθύνη: να συνεχίζω την αναζήτηση με σοβαρότητα, ταπεινότητα και ανοιχτό μυαλό.
Η εργασία για τη Ρόδο χρειάζεται:
στόχο, προσήλωση, διάρκεια, υπομονή, τεκμηρίωση και ευγένεια.
Χρειάζεται επίσης να προχωρεί χωρίς πίεση, χωρίς βιαστικά συμπεράσματα και χωρίς να αντιμετωπίζεται κανένας συνομιλητής ως μέσο επιβεβαίωσης μιας ήδη αποφασισμένης άποψης.
Η σταθερή αρχή του Παρατηρητηρίου παραμένει:
Ένδειξη δεν σημαίνει απόδειξη.
Ερώτημα → στοιχεία → διασταύρωση → διάλογος → συμπέρασμα → επανέλεγχος.
Με αυτό το πνεύμα θα ήθελα να συνεχιστεί η προσπάθεια για τη Ρόδο: όχι για να παρουσιαστεί κάποιος ως «ειδικός», αλλά για να δημιουργηθεί, με μικρά και σταθερά βήματα, ένας χρήσιμος χώρος γνώσης, συνάντησης και δημιουργικής σκέψης.
3η ΑΝΟΙΧΤΉ ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΠΡΟΣ ΚΎΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΆΚΗ
Με e-mail και link
Τι θετικό βλέπω σήμερα στον τουρισμό της Ρόδου;
Απάντηση προς τον κ. Κωνσταντίνο Δημητράκη
Κούκος – Νιοχώρι Ρόδου
Αγαπητέ κύριε Δημητράκη,
Όταν είχα τη χαρά να σας γνωρίσω στον «Κούκο» στο Νιοχώρι, μου θέσατε ένα απλό στη διατύπωση, αλλά ουσιαστικό και απαιτητικό ερώτημα:
«Τι θετικό βλέπετε σήμερα στον τουρισμό της Ρόδου;»
Σας υποσχέθηκα ότι θα σας απαντήσω αφού πρώτα άφηνα τις εικόνες, τις συναντήσεις και τις εμπειρίες του ταξιδιού μου να κατασταλάξουν.
Η απάντησή μου δεν στηρίζεται μόνο στους αριθμούς των αφίξεων, στις πληρότητες ή στα οικονομικά αποτελέσματα. Στηρίζεται κυρίως σε όσα είδα, άκουσα και αισθάνθηκα ως επισκέπτης, αλλά και ως άνθρωπος που έχει υπηρετήσει και διδάξει την ξενοδοχειακή και τουριστική τέχνη.
Η Ρόδος ως ολοκληρωμένος τόπος εμπειριών
Το πρώτο μεγάλο θετικό είναι ότι η Ρόδος εξακολουθεί να διαθέτει ένα εξαιρετικά ισχυρό και πολυδιάστατο τουριστικό απόθεμα.
Δεν προσφέρει μόνο ήλιο και θάλασσα. Συνδυάζει ιστορία, αρχαιολογία, αρχιτεκτονική, φύση, πολιτισμό, γαστρονομία, φιλοξενία και καθημερινή ανθρώπινη επαφή.
Οι επισκέψεις μου στην πόλη της Ρόδου, στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, στη Λίνδο, στην Κοιλάδα των Πεταλούδων και στην αρχαία Κάμειρο με ενθουσίασαν. Παρότι ορισμένα από αυτά τα μέρη τα γνώριζα ήδη, αυτή τη φορά τα κοίταξα με διαφορετικό βλέμμα: όχι μόνο ως ταξιδιώτης, αλλά και ως άνθρωπος του τουρισμού που αναζητά τι πρέπει να προστατευθεί, τι μπορεί να βελτιωθεί και τι αξίζει να παραδοθεί στις επόμενες γενιές.
Η πόλη της Ρόδου, αλλά και αρκετές περιοχές έξω από αυτήν, έχουν ακολουθήσει τη γενικότερη εξελικτική πορεία των σύγχρονων ελληνικών τουριστικών προορισμών. Η έντονη τουριστική δραστηριότητα έχει αφήσει τη σφραγίδα της. Παρά τις πιέσεις και τις αντιφάσεις που αναπόφευκτα δημιουργεί, διαπίστωσα σημαντικές υποδομές, επαγγελματική οργάνωση και μια φιλότιμη προσπάθεια ανθρώπινης, τεχνικής και ψηφιακής εξυπηρέτησης.
Η Φαίδρα και η ουσία της φιλοξενίας
Ιδιαίτερα σημαντική για μένα ήταν η σύντομη συνομιλία που είχα με τη Φαίδρα, μία από τις υπεύθυνες Υποδοχής του Semiramis City Hotel Rhodes.
Όταν τη ρώτησα τι σημαίνει για εκείνη ο τουρισμός, μου απάντησε:
«Ο τουρισμός για μένα είναι φιλοξενία.»
Με την εμπειρία 34 χρόνων στον χώρο, εξήγησε ότι ο τουρισμός ξεκινά από τους απλούς ανθρώπους:
Από την καμαριέρα που προσφέρει στον επισκέπτη ένα κλαδάκι βασιλικό ή ένα φρούτο. Από το χαμόγελο, την ευγένεια και τον σεβασμό. Από τον οδηγό ταξί που υποδέχεται τον ταξιδιώτη. Από το προσωπικό του ξενοδοχείου που δεν αφήνει τον άνθρωπο να περάσει απρόσωπα από έναν χώρο, αλλά επιδιώκει να δημιουργήσει μαζί του μια ανθρώπινη σχέση.
Και έκλεισε με μια φράση που αξίζει να κρατήσουμε:
«Να αφήνουμε ένα όμορφο άρωμα στον κάθε τουρίστα που φεύγει από εδώ.»
Η φράση αυτή, κατά τη γνώμη μου, συμπυκνώνει μια ολόκληρη φιλοσοφία τουρισμού. Ο επισκέπτης μπορεί αργότερα να ξεχάσει μια τεχνική λεπτομέρεια ή ακόμη και ένα δωμάτιο. Δύσκολα, όμως, ξεχνά τον τρόπο με τον οποίο τον έκαναν να αισθανθεί.
Η φιλοξενία στο Semiramis City Hotel Rhodes
Η φίλη μου Florence Evrard και εγώ δεχθήκαμε στο Semiramis εξαιρετική προσοχή, ευγένεια και καθημερινή φροντίδα.
Για τη φιλοξενία αυτή εξέφρασα ήδη γραπτώς την ευγνωμοσύνη μου προς την κυρία Αγγελική Ιντζά και προς την ξενοδοχειακή οικογένεια και διεύθυνση του Semiramis, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά και στη συμβολή του κ. Θανάση Στάμου.
Ο κ. Στάμος, παλαιό δημόσιο στέλεχος του τουρισμού και της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρώην αντιδήμαρχος Ρόδου και πρώην διευθυντής της Ανωτέρας Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου, συνέβαλε με ευγένεια και διακριτικότητα στην επιλογή του ξενοδοχείου και στην πραγματοποίηση της διαμονής μας.
Η συμβολή του δεν είχε μόνο πρακτική σημασία. Αποτέλεσε μια γέφυρα ανάμεσα στην παλαιότερη θεσμική μνήμη της τουριστικής εκπαίδευσης και στη σημερινή πραγματικότητα της ροδιακής φιλοξενίας.
Η παραμονή μας δεν ήταν απλώς μια ευχάριστη ξενοδοχειακή εμπειρία. Ήταν και μια ευκαιρία παρατήρησης της σύγχρονης λειτουργίας ενός ξενοδοχείου και, κυρίως, των ανθρώπων του.
Η Άννα, ο κ. Σάββας και ο «χορός» της εξυπηρέτησης
Στο εστιατόριο του Semiramis γνωρίσαμε ανθρώπους που μετέτρεπαν την καθημερινή εξυπηρέτηση σε πραγματική φιλοξενία.
Η Άννα, με την προσοχή, την ταχύτητα, την απλότητα και το σταθερό της χαμόγελο, έγινε για εμάς κάτι περισσότερο από μια εργαζόμενη του service. Έγινε η καθημερινή, οικεία παρουσία που παρατηρούσε, θυμόταν και φρόντιζε.
Αυτή η εικόνα με ενέπνευσε να της αφιερώσω ένα μικρό, χαριτωμένο ποίημα:
Δεν είμαι απλή σερβιτόρα,
είμαι αρχηγός,
αφανής και δυναμικός.
Χωρίς εμένα
η μηχανή κολλάει
και δεν ξεκινάει.Πάτα τη μίζα, ξένε,
και η Άννα θα έρθει
πρώτη στο τραπέζι σου,
ταξιδιώτη.
Δίπλα της βρισκόταν καθημερινά ο maître, κ. Σάββας, με διακριτικότητα, επαγγελματισμό και ουσιαστικό ενδιαφέρον. Και μαζί τους ολόκληρη η ομάδα: σερβιτόροι, βοηθοί, άνθρωποι της κουζίνας και εργαζόμενοι που πολλές φορές ο ταξιδιώτης δεν γνωρίζει ούτε το όνομά τους.
Κι όμως, από τη δική τους συνεργασία εξαρτάται εάν ένα ξενοδοχείο απλώς λειτουργεί ή εάν πραγματικά ζει και αναπνέει.
Το ίδιο ενδιαφέρον αισθανθήκαμε και από το υπόλοιπο προσωπικό. Ένας καθημερινός χαιρετισμός, μια ερώτηση για το εάν είμαστε καλά, μια πληροφορία ή μια μικρή κίνηση φροντίδας μπορεί να φαίνονται ασήμαντα. Όταν όμως επαναλαμβάνονται με συνέπεια, φανερώνουν επαγγελματική κουλτούρα και όχι μια τυχαία καλή στιγμή.
Οι άνθρωποι ως θετική ένδειξη εξέλιξης
Οι εικόνες αυτές, οι κινήσεις και τα λόγια που ακούσαμε μαρτυρούν, κατά τη γνώμη μου, μια θετική εξέλιξη στην ποιότητα του τουρισμού και της εξυπηρέτησης.
Θα μπορούσα να γράψω ξεχωριστά για πολλές ακόμη συναντήσεις μας έξω από το ξενοδοχείο: για επαγγελματίες, εργαζομένους, οδηγούς, φύλακες, ανθρώπους της εστίασης και απλούς κατοίκους που μας αντιμετώπισαν με ενδιαφέρον και ευγένεια.
Ιδιαίτερα με συγκίνησε η φροντίδα των φυλάκων στην Κοιλάδα των Πεταλούδων, οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν έμπρακτα να μας βοηθήσουν να βρούμε χώρο στάθμευσης κοντά στην είσοδο. Μια μικρή, ανθρώπινη χειρονομία έγινε μία από τις πιο ζωντανές αναμνήσεις του ταξιδιού μας. Τους αξίζουν ειλικρινή συγχαρητήρια.
Θετικό παράδειγμα θεωρώ και τον ίδιο τον «Κούκο». Έναν χώρο όπου το ξενοδοχείο, η εστίαση, το μπαρ, η μουσική και το παραδοσιακό σπίτι συνδέονται και δημιουργούν μια ολοκληρωμένη εμπειρία. Αυτή η σύνδεση της φιλοξενίας με τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και την τοπική ταυτότητα μπορεί να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους δρόμους για τη Ρόδο του 2035.
Θετικές μαρτυρίες, όχι εύκολες γενικεύσεις
Η νέα Ομονοιάστρα, όμως, οφείλει να είναι προσεκτική.
Οι εμπειρίες μας είναι αληθινές και ισχυρές, αλλά παραμένουν προσωπικές μαρτυρίες. Δεν αρκούν από μόνες τους για να αποδείξουν ότι όλα λειτουργούν άψογα σε ολόκληρη τη Ρόδο ή ότι δεν υπάρχουν προβλήματα για τους επισκέπτες, τους κατοίκους και τους εργαζομένους.
Αποτελούν, ωστόσο, σοβαρές θετικές ενδείξεις. Και οι ενδείξεις αυτές αξίζει να καταγράφονται, να συγκρίνονται και να αξιοποιούνται.
Δεν πρέπει να καταγράφουμε μόνο τα παράπονα και τις αστοχίες. Πρέπει να αναγνωρίζουμε και όσα λειτουργούν σωστά, ώστε να γίνονται παράδειγμα, μέθοδος και σταθερή επαγγελματική κουλτούρα.
Οι σχετικές αφίσες και τα γραφικά που δημιουργήθηκαν δεν αποτελούν διαφημιστικό υλικό ούτε αντικαθιστούν την τεκμηριωμένη έρευνα. Είναι ένας δημιουργικός τρόπος καταγραφής της εμπειρίας, απόδοσης τιμής στους ανθρώπους της φιλοξενίας και πρόσκλησης σε έναν ευρύτερο διάλογο για τον τουρισμό που θέλουμε.
Περιθώρια βελτίωσης
Η θετική ματιά δεν σημαίνει ότι αγνοούμε όσα χρειάζονται βελτίωση.
Η Φιλέρημος, ακόμη και κρίνοντας από την εξωτερική της εικόνα, πιστεύω ότι άξιζε και αξίζει μια περισσότερο προσεγμένη ανάδειξη, αντάξια της ιστορίας, της φύσης και της ξεχωριστής θέσης της.
Κατέγραψα επίσης μία μικρή αλλά χρήσιμη παρατήρηση σχετικά με τη μειωμένη είσοδο των μεγαλύτερων σε ηλικία επισκεπτών. Σε ορισμένους προβεβλημένους χώρους της Ρόδου δεν διαπίστωσα να εφαρμόζεται η αντίστοιχη έκπτωση που συναντάται σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Προσωπικά δεν αισθάνθηκα ότι αδικήθηκα, διότι οι χώροι άξιζαν το αντίτιμο που καταβάλαμε. Θα μπορούσε, ωστόσο, να εξεταστεί για τις επόμενες τουριστικές περιόδους μια περισσότερο ενιαία και κοινωνικά ευαίσθητη πολιτική εισιτηρίων, συνοδευόμενη από σαφή ενημέρωση.
Η απάντησή μου
Επομένως, αγαπητέ κύριε Δημητράκη, το μεγάλο θετικό που βλέπω σήμερα στον τουρισμό της Ρόδου δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των αφίξεων ή στις πληρότητες των ξενοδοχείων.
Βρίσκεται:
- στον μοναδικό πλούτο και στην ποικιλία του τόπου,
- στη σύνδεση ιστορίας, φύσης, πολιτισμού και γαστρονομίας,
- στις υποδομές και στη σύγχρονη επαγγελματική οργάνωση,
- στην εμπειρία και στη μνήμη των παλαιότερων ανθρώπων του τουρισμού,
- στη νέα γενιά εργαζομένων που συνεχίζει να φροντίζει,
- και, κυρίως, στις μικρές καθημερινές πράξεις που μετατρέπουν την εξυπηρέτηση σε φιλοξενία.
Το κρίσιμο ερώτημα για τα επόμενα χρόνια είναι πώς αυτός ο πλούτος θα προστατευθεί και θα εξελιχθεί με μέτρο: με καλύτερη φροντίδα των τόπων, σεβασμό στους κατοίκους και στους εργαζομένους, ουσιαστική σύνδεση του τουρισμού με τον πολιτισμό και δικαιότερη διάχυση του οφέλους στην τοπική κοινωνία.
Η νέα Ομονοιάστρα δεν βιάζεται ούτε να εξιδανικεύσει ούτε να καταδικάσει. Παρατηρεί, ρωτά, ακούει, καταγράφει, συγκρίνει και επανέρχεται.
Και η πρώτη της καταγραφή για τη Ρόδο παραμένει αισιόδοξη:
Η Ρόδος διαθέτει όλα τα υλικά για ένα ισχυρό, ανθρώπινο και πολιτιστικά ουσιαστικό τουριστικό μέλλον. Αρκεί να μη μετρά μόνο πόσοι έρχονται, αλλά και τι συναντούν, πώς αισθάνονται, τι αφήνουν πίσω τους και τι μένει τελικά στον τόπο και στους ανθρώπους του.
Γιατί, όπως μας είπε η Φαίδρα, το στοίχημα είναι να αφήνουμε στον κάθε επισκέπτη «ένα όμορφο άρωμα».
Και θα πρόσθετα:
Να φροντίζουμε, όμως, ώστε το ίδιο όμορφο άρωμα να μένει και στους εργαζομένους, στους κατοίκους και στην ίδια τη Ρόδο.
Με ιδιαίτερη εκτίμηση,
Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης
Παρατηρητήριο Τουρισμός – Πολιτισμός – Οικοσύστημα 2035
Φάκελος «Ρόδος 2035»
Νέα Ομονοιάστρα
























































































































































«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».



Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.



No comments:
Post a Comment