Πρόλογος για Μελίσσι Κορινθίας και Άγιο Αδριανό Αργολίδας.
Έχουν κυλήσει αρκετά χρόνια στο ποτάμι της ζωής. Κανένα από τα δύο χωριά δεν διαθέτει καθ' εαυτού ποτάμι. Ρέματα ναι βαθειά και απρόσιτα τα οποία με τα χρόνια έγιναν πιο οικεία και δέχτηκαν καλλιέργειες, κατοικίες, επέτρεψαν δρόμους και κάνα γιοφύρι να τα διαπερνά. Οι θάλασσα είτε απέναντι ή πιο μακρυά σίγουρα τα ορίζει και ζητά μερίδιο της φήμης τους. Εδώ δεν μπορούμε να πούμε πόσο άξια είναι αυτά τα χωριά τοποθετημένα σοφά από την φύση και τον άνθρωπο στο γεωγραφικό και ανθρωπολογικό χάρτη της Πελοποννήσου. Είμαι / είμαστε περήφανοι για αυτούς τους τόπους και τους ανθρώπους και που γνώρισα.
Το Μελίσσι γενέτειρα γη, ο Άγιος Αδριανός τόπος καταγωγής της εκλιπούσας συζύγου μου. Δώδεκα χρόνια μαθητικής και αγροτικής ζωής μπήκαν βαθειά μέσα μου και ζωγράφισαν το Μελίσσι. Ο τόπος ήταν γεμάτος λεμόνια σταφύλια και ανθισμένες αμυγδαλές όλο το χρόνο μπρος στα μάτια μου. Μετά ως επισκέπτης. Ο Άγιος Ανδριανός άρχισε να "γράφει" στα κιτάπια μου με ένα ιδιαίτερο λόγο περιλαμβάνοντας αρχαιότητα δηλ. Μυκήνες Τύρινθα και ιστορία δηλ. Κολοκοτρώνης. Μετά έρχονταν ασταμάτητα πηγές και μου μίλαγαν .. και έγραφα .. Εδώ σ' αυτό το χωριό χρειάστηκε να ανακαλύπτω συνέχεια και να αγαπώ και ταυτόχρονα να ζω με τη Γιάννα μέχρι που ήρθε η στιγμή να την αποχωριστώ 13/7/2022. Και μετά από α δύο χωριά ποτέ δεν σταμάτησε και δεν θα σταματήσει όσο ζω η επικοινωνία και η επισκεψιμότητα. Επικοινωνία με ζωντανούς και εκλιπόντες εκλιπούσας και στους δύο τόπους. Γραπτά, δάκρυα, εικόνες, πρόσωπα αγαπητά αδελφός παιδιά ανήψια ανιψιές φίλοι, γνωστοί χωριανοί. Τα δύο χωριά συνδέονται με μια βαριά αλυσίδα. Και τα δύο χωριά γράφουν ασταμάτητα την ιστορία τους στις μνήμες των κατοίκων στις τέχνες και στις λογοτεχνίες όσων αθόρυβα ασχολούνται.
Απρίλης 2026
Μελίσσι και Άγιος Αδριανός

«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».



Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.



No comments:
Post a Comment