Κορινθιακά αγγεία

Η άποψη ότι τα κορινθιακά αγγεία δεν έφεραν πολεμικές παραστάσεις είναι λανθασμένη. Αν και η διακόσμηση των αγγείων αυτών ήταν διάσημη για τα εξωτικά ζώα και τα μυθολογικά τέρατα, οι πολεμικές σκηνές κάθε άλλο παρά απουσιάζουν. 

Έτσι συναντούμε συχνά μάχες, μονομαχίες, παραστάσεις αρμάτων, συγκρούσεων σώμα με σώμα. 

Εμβληματικό παράδειγμα η περίφημη όλπη των chigi πρωτοκορινθιακό αγγείο του 650π.χ. περίπου, όπου αποτελεί μια από τις πληρέστερες απεικονίσεις φάλαγγας οπλιτών στην αρχαία ελληνική τέχνη. 

Η όλπη αυτή εκτίθεται στο εθνικό μουσείο της βίλας Τζούλια στη Ρώμη και είναι ένα αριστούργημα της Κορινθιακής ζωγραφικής που μας οδηγεί στο κατώφλι της κλασσικής τέχνης. 

Η σμικρογραφική διακόσμηση φτάνει σε υψηλό επίπεδο τελειότητας. Σε ζώνες που δεν υπερβαίνουν τα πέντε εκατοστά ύψος, ένας άγνωστος μεγαλοφυής ζωγράφος συνέθεσε πληθώρα σκηνών. Οπλίτες που συγκρούονται υπό τους ήχους αυλών, κυνήγι λιονταριού ή λαγού, πομπές ιππέων , την κρίση του Πάριδος κλπ. 

Χρησιμοποιούνται τέσσερα βασικά χρώματα, μαύρο, καφεκόκκινο, καφεκίτρινο και λευκό. Στα γυμνά μέρη του σώματος χρησιμοποιείτο η απόχρωση της σάρκας. Η ίδια τεχνική παρατηρήθηκε και στον ναό του Θερμίου Απόλλωνος στην Αιτωλοακαρνανία στις περίφημες ζωγραφιστές πήλινες μετόπες του, όπου απεικονίζονται μυθολογικές σκηνές και αποτελούν σπάνιο δείγμα αρχαϊκής ζωγραφικής (7ος π.χ.αι.).

Για να επιστρέψουμε όμως στα δικά μας τα Κορινθιακά, η όλπη chigi, είναι ένα εξαιρετικό και σπάνιο έργο και σαν τέτοιο θα ξαναβρούμε στην ζωγραφική παρόμοιας ποιότητας στον αθηναϊκό 6οπ.χ.αι.

Η όλπη είναι ένα είδος οινοχόης με καμπύλη από το στόμιο ως την βάση και παραγόταν ως το τέλος του 7ου π.χ.αι. κοντά στο 630π.χ.

Οι Κορίνθιοι αγγειογράφοι ήταν οι πρώτοι που εγκατέλειψαν τον γεωμετρικό ρυθμό και υιοθέτησαν τις ανθρώπινες μορφές. Χρησιμοποιούσαν στα περιγράμματα των μορφών εγχάρακτες γραμμές για να τονίζουν τα ανδρικά σώματα. 

Τα κορινθιακά αγγεία κατέκτησαν τις αγορές σε όλα τα σημεία της Μεσογείου. Το μικρό τους μέγεθος δείχνει ότι χρησιμοποιούνταν για το εμπόριο ακριβών ελαίων και αρωμάτων,  όπως οι αρύβαλλοι, αλλά και οινοχόες και σκύφοι για κρασί. 

Τα κορινθιακά αγγεία απευθύνονταν σε ένα απαιτητικό και ευκατάστατο κοινό ελληνικό ή ξένο . Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η μικρή μας οινοχόη-όλπη που βρέθηκε στην Ιταλία. Σε αυτή την όλπη απεικονίζεται για πρώτη φορά ο χαρακτηριστικός σχηματισμός του ελληνικού στρατού,  η φάλαγγα!

Η πρωτοκορινθιακή κεραμική που χαρακτηρίζεται από πρωτοτυπία και υψηλή ποιότητα τελειώνει στα τέλη του έβδομου π.χ. αιώνα, οπότε οι Κορίνθιοι αγγειοπλάστες τυποποιούν την παραγωγή τους και αναπτύσσουν ένα νέο ρυθμό κεραμικής  τον Κορινθιακό!

(Πηγές: -τέχνη και πολιτισμός στην Αρχαία Ελλάδα- η αρχαία ελληνική τέχνη και η ακτινοβολία της).

Ελένη Μακροπούλου 

https://www.facebook.com/share/p/1Dct2ir4pJ/