Δεν μπορώ να πω ότι μου λείπει το κέντρο της Αθήνας, η Ομόνοια και τα πέριξ. Ωστόσο, για μια σύσκεψη στο Δημαρχείο, χρειάστηκε να κατέβω από την Κυψέλη στην Ομόνοια με ένα από τα συχνά λεωφορεία που καλύπτουν τη διαδρομή.
Ίσως ακούσαμε ή διαβάσαμε για ένα φρικιαστικό γεγονός που συνέβη στη συνοικία μας, την Κυψέλη. Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε έγκλημα ανθρώπου εναντίον ανθρώπου. Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη βία και την προσβολή της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.
Ζητά να προχωρήσει με ασφάλεια, διαφάνεια και σεβασμό στους ανθρώπους και στα σπίτια τους.
Έχουν κυλήσει αρκετά χρόνια στο ποτάμι της ζωής. Κανένα από τα δύο χωριά δεν διαθέτει καθ' εαυτού ποτάμι. Ρέματα ναι βαθειά και απρόσιτα τα οποία με τα χρόνια έγιναν πιο οικεία και δέχτηκαν καλλιέργειες, κατοικίες, επέτρεψαν δρόμους και κάνα γιοφύρι να τα διαπερνά. Οι θάλασσα είτε απέναντι ή πιο μακρυά σίγουρα τα ορίζει και ζητά μερίδιο της φήμης τους. Εδώ δεν μπορούμε να πούμε πόσο άξια είναι αυτά τα χωριά τοποθετημένα σοφά από την φύση και τον άνθρωπο στο γεωγραφικό και ανθρωπολογικό χάρτη της Πελοποννήσου. Είμαι / είμαστε περήφανοι για αυτούς τους τόπους και τους ανθρώπους και που γνώρισα.
Μερικές βόλτες δεν είναι απλώς περπάτημα. Είναι ένας διάλογος — με τη φύση, με τη μνήμη, με τον εαυτό μας. Λίγο έξω από το Ναύπλιο, ανάμεσα σε ελιές, άνθη και σιωπές, δοκίμασα για άλλη μια φορά να ακούσω όσα δεν λέγονται με λέξεις.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκινώ ανόρεχτος, ελαφρά κατηφής, «πιασμένος» από τον καναπέ και τη σπιτική ζωή, αλλά ταυτόχρονα «πεινασμένος» για δράση, άσκηση, επικοινωνία.
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Στο επιγραφικό μουσείο στη Τοσίτσα 1 μας περιμένει να τη γνωρίσουμε μία από τις αρχαιότερες λίθινες βιβλιοθήκες του κόσμου με 13.536 επιγραφές, γραμμένες κατά κύριο λόγο στην ελληνική γλώσσα.
«Το «Διάζωμα» ανέλαβε το ρόλο υποκίνησης μιας ολόκληρης κοινωνίας. Ανέλαβε τη σύνδεση αυτής της κοινωνίας με το υπουργείο Πολιτισμού», μας έλεγε χθες χωρίς περιστροφές ο πρώην υπουργός Πολιτισμού και πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών «Διάζωμα» Σταύρος Μπένος. Εχει σοβαρούς λόγους να αισθάνεται υπερήφανος και να το δηλώνει εμμέσως.
Οι κερκίδες του θεάτρου της Μεγαλόπολης όπως φαίνεται σύντομα θα υποδεχθούν και το σύγχρονο θεατρικό κοινό Η Κίνηση Πολιτών «Διάζωμα» για την αποκατάσταση των αρχαίων θεάτρων στην ελληνική επικράτεια κατάφερε αυτό που συνήθως φαντάζει για την ελληνική πραγματικότητα ακατόρθωτο: σε πείσμα της οικονομικής ύφεσης, σε πείσμα της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας, εξασφάλισε χορηγίες απλών ιδιωτών, αλλά και κρατικών θεσμών που μέχρι πρότινος θα φάνταζαν απρόσιτες. Ενδεχομένως αστρονομικές.
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.Ο μύθος της Περσεφόνης Οι Ελευσίνιοι της έδωσαν να πιει κυκεώνα, ένα ποτό φτιαγμένο από κριθάρι, νερό και δυόσμο. Η θεά όμως απαρηγόρητη έστρεψε το θυμό της στη γη εμποδίζοντας να βλαστήσει οποιοσδήποτε καρπός. Η πόλη απειλήθηκε με λιμό και τότε ο Δίας διέταξε τον Ερμή να φέρει πίσω την Περσεφόνη. Εντέλει αποφασίστηκε η κόρη να ζει έξι μήνες με τη μητέρα της και τους υπόλοιπους στον Αδη. Η Δήμητρα επέτρεψε στη γη της Ελευσίνας να ξανακαρπίσει κι έτσι θεσμοθετήθηκαν τα Ελευσίνια Μυστήρια.
Καθισμένο σ' ένα «σπιτάκι στη μέση μιας αυλής, η οποία περιβάλλεται από ψηλούς τοίχους» και όχι σε μια τρύπα σε βάθος 2,5 μ., είδε η σύζυγος του υπουργού Δικαιοσύνης Κ. Σχινά τον Κολοκοτρώνη
Ανακτορική μινωική πόλη ήταν πιθανότατα και τα Χανιά, όπως η Φαιστός και η Κνωσός. Υπέρ αυτής της άποψης συνηγορούν τα ευρήματα σωστικών ανασκαφών ιδίως των τελευταίων χρόνων στη σύγχρονη πόλη των Χανίων, η οποία έχει κτιστεί πάνω στην αρχαία...
Η σφραγίδα του «Δεσπότη Θηρών» (1420-1400 π.Χ.) από τον επονομαζόμενο «Τάφο του Γενάρχη». Βρέθηκε στη συνοικία Αγιος Ιωάννης (ανασκαφή Κουκλάκη) Μεγάλο τμήμα του μινωικού κέντρου έχει βρεθεί σε οικόπεδα της παλιάς πόλης, στον λόφο Καστέλι. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν πινακίδες Γραμμικής Β (1300 π.Χ.) στα έργα διάνοιξης αγωγού αποχέτευσης και στη συνοικία Αγιος Ιωάννης στον επονομαζόμενο «Τάφο του Γενάρχη» (ανασκαφή Κουκλάκη) η σφραγίδα του «Δεσπότη Θηρών» (1420-1400 π.Χ.). Στη σφραγίδα δεσπόζει η μορφή ενός νέου άνδρα όρθιου με την πόλη στα πόδια του, που απεικονίζεται σε παραθαλάσσιο λόφο. Η παράσταση αυτή είναι, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, μοναδική στη μινωική τέχνη
Αν η πιο αυθεντική βιογραφία ενός ζωγράφου είναι τα έργα του, τότε δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει τον Θεόφιλο. Αυτόν τον γνήσιο λαϊκό ζωγράφο που αμφισβητήθηκε, χλευάσθηκε και αναγνωρίστηκε καθυστερημένα.
